Χωρίς να αγαπιέσαι ζείς χωρίς να αγαπάς πεθαίνεις , της Μαρίας Π. Ψαθά

2020-01-22 10:29

...Ανεκπλήρωτοι πόθοι ,ανεκπλήρωτες αγάπες έρμαια στη φθορά του χρόνου.

Περνάει η στιγμή που έπρεπε να κρατήσεις την αγκαλιά σου κλειστή και μένεις μόνος σε ένα μέλλον αδιάφορο με χέρια κρύα και αδειανά.

 

Μιλάς , μέσα σου μιλάς.

Απευθύνεσαι με λόγια αγάπης , θυμού,απελπισίας σε εκείνη τη μία τη μοναδική , την υπέρτατη αγάπη που πέρασε και δεν σε ακούμπησε.

Μεθάς τις πλαστές σου μνήμες με κόκκινο κρασί ποτισμένο με την προσδοκία σου .

Το μυαλό σου φτιάχνει εκ νέου το παραμύθι. Αλλάζεις τοποθεσίες , σκηνικά ,κινήσεις μόνο ένα δεν αλλάζεις ; Την αγάπη.

 

Η αγάπη . Αυτή η μικρή ,περίεργη λέξη με τα 5 μόλις γράμματα , πόσο σημαντική τελικά για την επιβίωση σου ?

Χωρίς να αγαπιέσαι ζείς , χωρίς να αγαπάς πεθαίνεις.

 

Αγαπάω σημαίνει "Είμαι". Υπάρχω , ζώ και νιώθω.

Και κάπως έτσι το παραμύθι σου -αν και φανταστικό- σου δίνει εκείνη την παράταση στο όνειρο που τόσο επιθυμεί η ψυχή σου.

 

Είναι πάντα κάπως νωρίς ή αρκετά αργά για να διεκδικήσεις τον άνθρωπο που εσύ θεωρείς ότι κουμπώνει σαν χαμένο κομμάτι παζλ στη ζωή σου , στο είναι σου.

 

Αν όλα είναι στιγμές , η δική σας πέρασε και χάθηκε και δεν θα επιστρέψει.

 

Δεν σε μέθαει το κρασί , σε μεθάει η ανάμνηση που δεν κατάφερες να δημιουργήσεις . Γυρνάς πίσω την κασέτα της ζωής σου και προσπαθείς να ξανα παίξεις τη σκηνή ..Εκείνη την τελευταία σας κοινή σκηνή. Μα πάντα μένεις μόνος.

 

Μόνος  , γεμάτος αγάπη . Αγάπη και δάκρυα.

Αυτά θα ξεπλύνουν το ανεξήγητο , αυτά θα ποτίσουν το μέλλον σου.

Να ριζώσει η αλήθεια , να γίνει δέντρο μεγάλο  , να σου δώσει καρπούς.

 

Η μόνη αλήθεια , είναι η στιγμή που πραγματικά ζείς.Στο εδώ και στο τώρα.

 

Αν ήταν να ζούσε αυτή η αγάπη , έτσι και θα γινόταν.

Κράτα φυλαχτό πολύτιμο την φλόγα της ψυχής σου και προχώρα.

Κάπου παρακάτω σε περιμένει η αληθινή αγάπη. Εκείνη που δεν θα φύγει , που δεν θα ξεθωριάσει.

 

Η αγάπη που όσο φορές και να παίξεις την κασέτα , θα μένει εκεί. Άγρυπνος φρουρός δίπλα σου , στα όνειρα σου και στα θέλω σου.

Προχώρα.

 

Χωρίς να αγαπιέσαι ζείς , χωρίς να αγαπάς πεθαίνεις..

Χωρίς να αγαπάς πεθαίνεις , μα και αν δεν αγαπηθείς δεν μπορείς να πείς πως στ' αλήθεια έζησες.

 

Μαρία Π. Ψαθά

 

 

Ετικέτες:

| | | | | |

Πίσω

Blog

Γκρίνια vs Ζωή σημειώσατε 0-456

2014-07-21 15:14
Βαρετός τίτλος θα μου πείς...τα έχει όμως όλα μέσα.Τον ήχο απο τις ρακέτες,την άμμο της πετσέτας μου,τη μυρωδιά του αντιηλιακού και φυσικά τα γέλια ...των φίλων μου και τα δικά μου.. Παρατηρώ λοιπόν τους ανθρώπους..Σκυθρωποί και το καλοκαίρι.Θαρρείς και μένουν ακόμη σε ένα χειμώνα μακρινό και δικό...

"Πηλός είναι..πές..."

2014-07-10 10:29
Είναι περίεργο.Το πώς αλλάζουν οι άνθρωποι,πως μεταβάλλονται εύπλαστοι και ανήμποροι μέσα στον χρόνο. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι ευθύνεται και αυτή η αλλαγή σε παίρνει σε παρασύρει.Δεν την κατέχεις,δεν μπορείς να την ελέγξεις..Θέλεις να φωνάξεις ,να μιλήσεις,να δείξεις το τότε και το τώρα και σε...

Να καούνε τα σουτιέν

2014-06-25 18:26
Αυτή τη φορά όχι σαν ένδειξη τάχα μου φεμινισμού και ισότητας. Αλλά σαν παράκληση να γυρίσει ο χρόνος πίσω. Μη βιαστείς να με κρίνεις.Δές.Όταν οι γυναίκες ζητούσαν ισότητα-γιατί πολύ μας κακόπεφτε απλά να συντηρούμε σπίτι και οικογένεια-θέλαμε ΚΑΙ καριέρα.Οι άντρες σαφώς πιο έξυπνοι-σε αυτή την...

Πφφ..Αυτό το -αν που με τρώει

2014-06-19 20:47
'Οχι , δεν μου βρώμισε κάτι..παρά μόνο οι μικρές ανόητες στιγμές μελαγχολίας που ευτυχώς κρατάνε λίγο. Θέλει όμως αυτοσυγκράτηση.Θέλει και καλή μνήμη.Να επαναφέρεις αμέσως τον χαζό εαυτό σου στην πραγματικότητα. Οι άνθρωποι χανόμαστε στις υποθετικές τρομακτικές-πάντα-καταστάσεις.Μας πιάνει μια...

Αποχές

2014-06-18 12:11
Στα σχολικά μας χρόνια θυμάμαι διψούσαμε για αποχή.Περιμέναμε από τα μεγαλύτερα παιδιά να αποφασίσουν και να πάρουν την ευθύνη και εμείς απλά να απολαύσουμε-άμοιροι ευθυνών-την κενή ημέρα λόγω αποχής. Θαρρώ μεγαλώνοντας ξεχάσαμε και θάψαμε κάπου βαθειά μέσα στο μυαλό μας την ευτυχή αυτή...

Μια "ευτυχής" απώλεια

2014-06-04 12:41
Θα σε σοκάρω σήμερα.Στη ζωή μου πέρα από τη μητέρα μου 2 πρόσωπα είχαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.Η γιαγιά μου και ο παππούς μου.Ο παππούς ,πατρική μορφή με τα όλα του,έφυγε πρίν περίπου 4 χρόνια. Η γιαγιά δεσποτική και αρχόντισσα,σήμερα κλείνει 1 χρόνο απουσίας.Αυτό είναι το θέμα μου.Ό θάνατος που...

Σήμερα κερδίζω το λαχείο!

2014-06-03 18:23
Δανεικά θα δωθούν αναλόγως του κερδιθέντως(!) ποσού. Από παιδική ηλικία ήθελα.Δεν θυμάμαι τι και πώς...αλλά ήθελα.Ένα ποδήλατο σήμερα,του στούντιο κομμωτικής της Σίντι αύριο..τα καινούργια αθλητικά της Fila..μία τζίν εργατική φόρμα που ήταν στη μόδα κ.ο.κ Ήθελα. Ανεξαρτήτως συνθηκών,οικονομικών και...

Άνηθος&μαιντανός :)

2014-06-02 19:51
Είμαι εδώ που λές...τάχα μου Δευτέρα..έτσι μου παν...δεν τους πιστεύω..γιατί? Γιατί το πρωί κύλησε ονειρεμένα,μέσα στην κίνηση αλλά με όμορφες μουσικές και καλοφτιαγμένο καφέ..Γιατί βρήκα τα υλικά που ήθελα και ήδη μέσα στο ψυγείο είναι η 1η μου κρέμα νύχτας με μήλο!!!!! Μυρίζει όοοολο το...

Μάθε τέχνη

2014-05-31 18:12
Σαββατοκύριακο γαρ...είμαι καλά..είμαι τακτοποιημένη,χαλαρή και μόνιμα ευγνώμων για όσα μου παρέχονται. Με έτρωγε όμως όλο αυτό το καθισιό.Δεν χωρούσα πουθενά...αλλά και τι να κάνω φίλη μου? Το σκέφτηκα από εδώ το σκέφτηκα απο εκεί..και καθώς μου τελειώνει η κρέμα ματιών...νομίζω βρήκα τη λύση μου...

Καριέρα vs Ζωή = 0-10 Ωδή στην απευλευθέρωση

2014-05-30 19:45
Στα 30 μου(και κάτι ημερών) έχω γνωρίσει ανθρώπους μεγάλους και τρανούς,με τεράστιο βιογραφικό,άπειρες γνωριμίες,καλό μπλαμπλά και πολλά μηδενικά στους λογαριασμούς τους. Στα 30 μου επίσης αναθεώρησα μεταφράζοντας ακριβώς αυτή την απαστράπτουσα  εικόνα σε μέρες ώρες και στάση ζωής....
<< 7 | 8 | 9 | 10 | 11 >>